Wat ben je mooi, wat ben je lief

Wat ben je mooi, wat ben je lief. Zo interessant en exclusief. Ik vind je geweldig, In een woord geweldig…zo gaat dat liedje. En ja, ik heb het tegen jou. Ja jij. Met je brainfog hoofd en de uitgeputte blik in je ogen. Ja, ook jij met je brakke lijf, je pijn en je dagelijkse worstelingen. En jij ook met je vechtlust en je goede dag. En ik heb het ook tegen jou terwijl je worstelt met onbegrip, woede, teleurstelling of misschien kom je net uit de slappe lach? Ik zie heus wel hoe het echt met je gaat maar ik wil je toch zeggen: ‘Wat ben je mooi en wat zie je er goed uit.’

Jakkie, daar is ‘ie hoor. De ‘wat zie je er goed uit’ column. De zin waar vele van ons zoveel moeite mee hebben. Afhankelijk van wanneer en door wie het wordt gezegd. En de grondslag daarvoor is dat we ons zo anders voelen en weten hoe het pre Q-koorts was. En we krijgen dan een soort van fantoompijn. Pijn om wat er niet meer is.

Maar. Dat is ons beeld. Ik, jij, wij hebben een beeld van wat ‘er goed uit zien’ is. En dat komt wellicht niet overeen met het spiegelbeeld maar de buitenwereld ziet dat anders. Die zien ons van de eerste uitbraak tot nu, anno 2023. En alles wat daar tussen zit. Door de jaren heen zijn we toch gegroeid als Q-koorts patiënten. Of je het leuk vind of niet, we zijn ook ouder geworden.

En ja, ons gezicht is getekend. Ons lichaam gehavend. Maar stel, je loopt over straat, doet je boodschap of bent op een verjaardag met vage bekenden, en ze roeptoeteren dat je er goed uitziet. Glimlach, incasseer het compliment en denk bij jezelf: ‘Ik weet wel beter.’ Of op een goede dag, glimlach, incasseer het compliment en roeptoeter terug: ‘Bedankt!’

Als vreemden, vage bekenden of mensen die niet naast je bed staan dat nou roepen, laat ze. Zolang je inner circle maar beter weet. De mensen die er echt toe doen. Want wat is dan ‘er ziek uit zien’ en zou je dat willen? Ik niet. Stel dat mensen de hele dag roepen hoe ziek je eruit ziet of hoe slecht je eruit ziet? Dat zou ook geen pretje zijn en dan vraag ik me ook nog af wat mensen wel moeten zeggen in plaats van ‘je ziet er goed uit’? Misschien een ‘hoe gaat het met je vandaag’?

Alleen als mensen buiten mijn inner circle vragen hoe het met me gaat zeg ik ook dat het goed gaat. Om ongemakkelijke gesprekken te vermijden. Dus ja…dan maar een compliment nemen en in stilte beter weten. Het grappige is wel dat ik van Q-koorts patiënten hoor dat ik er goed uit zie.

Lieve jij die mij vroeg iets hier over te schrijven. Misschien denk je nu dat ik je niet begrijp. Het tegenovergestelde is waar. Het incasseren hoort bij het stille lijden. Het is jouw fantoompijn, de mijne en van velen van ons meer. Onze beste jaren zijn ons afgenomen. En toch wil ik juist jou zeggen dat je mooi bent, en er goed uit ziet. Want je bent er nog. Jij stille strijder. Omarm jezelf. Laat de mensen die niet naast je zitten aan de eettafel en naast je liggen op de slechtste dagen maar praten. Hun bedoeling of intentie is niet verkeerd. Het is jouw gevoel wat pijn doet en dat is van jou en niet van hun. Leer van jezelf houden op alle dagen die Q-koorts met zich meebrengt. Doe jezelf geen emotioneel geweld meer aan. Want jij bent echt prachtig. Als mens, als vrouw en als Q-koorts patiënt.

Vergelijkbare berichten

  • Lunch

    Gisteren was het ‘meet & greet’ dag. Guus had de social media wedstrijd gewonnen omdat hij de meeste duimen en hartjes had met zijn ‘What the F*cQ moment’ foto. Voor de gezelligheid had Guus zijn baasje meegenomen; mijn vroegere, een na laatste werkgever. Hoe groter het vest, hoe slechter de dag. Mijn vest hing deze…

  • Kaakklemmen

    Al een tijd wil ik over iets schrijven. Over kaakklemmen. Ook wel bruxisme genoemd. De artsen die hiermee te maken krijgen hebben op school blijkbaar geleerd dat kaakklemmen wordt veroorzaakt door stress. Dat is in ieder geval wat ik ongeveer 17 jaar van drie tandartsen en twee kaakchirurgen hoor. Vol overtuiging. Wanneer ik vertel dat…

  • En nu?

    Daar zit ik dan. Een paar maanden later. Twee boeken gepubliceerd. Mooie reacties mogen ontvangen. En dan wordt het stil. En nu? Nu is er eindeloos veel tijd en ruimte om een nieuwe weg te bewandelen. De keuze is reuze. Ware het niet dat de vele regen aardig inslaat in het lijf en de afgelopen…

  • Pen

    Het is alweer een paar jaar geleden. Hoe ouder ik word hoe minder ik onthoud vooral als het gaat om tijd. Sommige gebeurtenissen vinden plaats en worden dierbare herinneringen. Als ik erg hard mijn best doe en graaf in mijn aangetaste Q-koorts geheugen dan vermoed ik dat het ongeveer 2018/2019 moet zijn geweest. In die…

  • ’23 – ’25

    2023, het jaar waarin mijn boekenbaby’s ter wereld kwamen. Alle energie die ik had stopte ik in schrijven. Aangedreven door boosheid. Woede. Intense, allesoverheersende woede dreef mij voort. ‘Dit kon toch niet waar zijn?’ Alles wat er gebeurde liet de vlam steeds hoger oplaaien. Totdat het niet meer te controleren was. Boosheid om Q-koorts, boos…